Spomen-muzej Ive Andrića otvoren je 1976. godine u stanu u kome je pisac sa suprugom Milicom Babić živeo od 1958. Sačuvani su autentični raspored i izgled ulaznog hola, salona i Andrićeve radne sobe. U preostalom adaptiranom prostoru otvorena je stalna postavka koja hronološki prati život i stvaralaštvo laureata Nobelove nagrade za književnost. Zastupljen je originalan muzejski materijal iz Legata Ive Andrića: fotografije, dokumenta, umetnički i lični predmeti, knjige i časopisi, odlikovanja.

IVO ANDRIĆ Ivo Andrić (Travnik, 1892 – Beograd, 1975) jedan je od najznačajnijih pisaca sa jugoslovenskih prostora. Rođen je u Travniku, odrastao u Višegradu, škole pohađao u Sarajevu, Zagrebu, Beču, Krakovu, tamnovao u austrougarskim zatvorima kao pripadnik organizacije Mlada Bosna. Godine 1919. postaje građanin Beograda i stupa u diplomatsku službu, u kojoj ostaje sve do izbijanja Drugog svetskog rata. U međuvremenu, 1924. godine, doktorirao je na Univerzitetu u Gracu, sa temom iz oblasti filozofskih nauka. Autor je nekoliko značajnih romana, više dela pripovedačke proze i lirsko-filozofske poezije, eseja i kritika. Godine 1961. dobija Nobelovu nagradu za književnost. Svoje najznačajnije romane (Na Drini ćuprija, Gospođica i Travnička hronika) napisao je u Beogradu tokom okupacije 1941–1945.