Konak kneginje Ljubice sagrađen je 1830. godine po planovima i pod rukovođenjem Hadži Nikole Živkovića, zvaničnog kneževog graditelja. Zamišljen kao reprezentativni dvor srpske vladajuće dinastije Obrenović. Knez Miloš ga je malo koristio zbog blizine Turaka. Primarnu namenu ostvario tokom vladavine kneza Mihaila (1839–1842) kao njegova rezidencija.

Nakon proterivanja Obrenovića (1842), korišćen i uređivan od strane različitih državnih institucija sledećih 130 godina. Sedamdesetih godina 20. veka, uprava grada Beograda odlučuje da postane muzej u skladu sa istorijskim, umetničkim i spomeničkim nasleđem. Posle sanacije i rekonstrukcije, 1980. ulazi u sastav Muzeja grada Beograda, otvorena stalna postavka „Enterijeri beogradskih kuća 19. veka".